Brigitte Reimann "Αδέρφια"
1960. Τα σύνορα ανάμεσα στην Ανατολική και τη Δυτική Γερμανία έχουν κλείσει.
Για την Ελίζαμπετ, μια νεαρή ζωγράφο, η ΛΔΓ αποτελεί την ευκαιρία της γενιάς της να οικοδομήσει ένα ισότιμο σοσιαλιστικό μέλλον. Για τον αδελφό της, τον Ούλι, είναι ένας τόπος περιορισμών και καταπίεσης. Ανάμεσά τους ανοίγεται ολοένα και περισσότερο το χάσμα της κομματικής γραμμής· πάνω από τις ζωές τους πλανώνται τα δίδυμα φαντάσματα της ευκαιρίας και του φόβου, καθώς και η σκιά του λιποτάκτη αδελφού τους, του Κόνραντ.
Με πρόζα τολμηρή σαν κατακόκκινη πινελιά, η Μπριγκίτε Ράιμαν αναμετριέται με τη σύγκρουση ανάμεσα στον ιδεαλισμό και την καταστολή, την οικογενειακή αφοσίωση και την επιθυμία. Αυτό το παθιασμένο, ρηξικέλευθο μυθιστόρημα, γραμμένο όταν η Ράιμαν ήταν μόλις είκοσι επτά ετών, παραμένει ένα από τα καλτ κλασικά έργα της ανατολικογερμανικής λογοτεχνίας.
Μετάφραση: Μαρία Μαντή
Έγραψαν για το βιβλίο
«Έκανε τις καρδιές μας να χτυπούν. Έδειξε στις γυναίκες τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση πώς να ζουν. Με δυο λόγια, ήταν από τις πιο τρομερές φυσιογνωμίες της εποχής της.» — Carolin Würfel, συγγραφέας του Τρεις γυναίκες που ονειρεύτηκαν το σοσιαλισμό
«Δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι αυτό το έξοχο μυθιστόρημα έκανε τόσα χρόνια να μεταφραστεί … λιτό, ανατριχιαστικό, με άγριες ζωηρόχρωμες πινελιές και σε ρυθμό θρίλερ, μας εκσφενδονίζει στην παλλόμενη καρδιά της οικογένειας και της μεταπολεμικής Ανατολικής Γερμανίας, προβάλλοντας τα πολιτικά όνειρα και σχίσματα που διαμορφώνουν και εν τέλει τσακίζουν και τις δύο.» ― Lisa Appignanesi
«Ο τρόπος που περιγράφει τις περιπλοκές της εθνικής ταυτότητας είναι εντυπωσιακά σύγχρονος και η απεικόνιση του αδελφικού δεσμού αγωνιώδης όσο και τρυφερή … Ένα καθηλωτικό πορτρέτο τού τι σημαίνει να είσαι νέος και ιδεαλιστής, και να συντρίβεσαι από τα συστήματα γύρω σου.» — New Statesman
«Το μυθιστόρημα της Ράιμαν έχει την τεταμένη ατμόσφαιρα ενός θεατρικού έργου –ενός οικογενειακού δράματος του Χένρικ Ίψεν ή του Άρθουρ Μίλερ– γεμάτο εκρηκτικούς διαλόγους ανάμεσα στους χαρακτήρες για την πολιτική, τη βιομηχανία και την τέχνη … μια έκλαμψη χρωμάτων σ’ ένα γκρίζο τοπίο.» — The Sunday Times
«Αυτό το ζωηρό και γοητευτικό μυθιστόρημα, που εκδόθηκε το 1963, είναι σε μεγάλο βαθμό αυτοβιογραφικό, από μια συγγραφέα που έζησε μια σύντομη, επεισοδιακή ζωή, συνάπτοντας τέσσερις γάμους και δηλώνοντας την πρόθεσή της να ζήσει “τριάντα έξαλλα χρόνια αντί για εβδομήντα φρόνιμα”… μας θυμίζει πως, είτε σ’ Ανατολή είτε σε Δύση, τίποτα δεν είναι τόσο παράξενο ή απρόβλεπτο όσο οι οικογένειες.» — Observer
