Οι έφηβοι Σαμ και Σέιντι γνωρίζονται τη δεκαετία του 1980 σε ένα παιδιατρικό νοσοκομείο στην Καλιφόρνια, όπου ο Σαμ νοσηλεύεται μετά από το τροχαίο δυστύχημα που κόστισε τη ζωή στη μητέρα του και η αδελφή της Σέιντι υποβάλλεται σε θεραπεία για λευχαιμία.
Μια συναρπαστική αφήγηση από την οπτική γωνία των ατρόμητων γυναικών που βρέθηκαν στην καρδιά των γεγονότων που διαδραματίστηκαν κατά τον Τρωικό Πόλεμο.
Ο οίκος του Ατρέα είναι καταραμένος. Η γενιά του στιγματισμένη από έναν κύκλο βίας και εκδίκησης. Η Jennifer Saint μάς εξιστορεί την ιστορία τριών γυναικών, που η μοίρα τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτή την κατάρα και την ασταθή φύση των ανδρών και των θεών.
Κάθε καλοκαίρι η Εύα και οι φίλοι της ανυπομονούν να βάλουν τα καινούρια τους λαστιχένια παπούτσια. Με αυτά μπορούν να σκαρφαλώσουν στα βράχια και να περπατήσουν στην καυτή άμμο. Μια μέρα ένας γλάρος προσγειώνεται κοντά τους και τα παιδιά τρέχουν πίσω του. Τι θα συμβεί όταν βγάλουν τα λαστιχένια παπούτσια;
Μια μικρή ιστορία για την ανακάλυψη του εαυτού μας και την προσωπική εξέλιξη μέσα από την επαφή με τη φύση και το αισθητηριακό παιχνίδι.
Καρπός της τυχαίας συνεύρεσης ενός περιπλανώμενου μουσικού και μιας καμπυλόγραμμης ποδηλάτισσας, ο χαρισματικός Κρονιαμαντάλ ανατρέφεται στην ύπαιθρο και μετά από πολλές περιπέτειες μετακομίζει στο Παρίσι για να γίνει –τι άλλο;– ένας μεγάλος ποιητής. Παραδίνεται στον κόσμο της φαντασίας, δημιουργεί, ερωτεύεται, απογοητεύεται και θριαμβεύει, πολλές φορές όμως συμβαίνει ακριβώς αυτό που δεν έχεις υπολογίσει…
Ένα καινούριο σπίτι. Ένας «καλός» γάμος. Ένα τριώροφο που θα στεγάσει το όνειρο μιας μάνας: την τέλεια εικόνα της οικογένειας. Στο Αγρίνιο της δεκαετίας του ’70, η Μαρία είναι αποφασισμένη να επιβάλει στις κόρες της τη δική της εκδοχή της ευτυχίας. Ακόμα κι αν αυτή πληγώνει. Ακόμα κι αν ραγίζει ψυχές και σώματα. Κι αν τα παιδιά της υποφέρουν, είναι απλώς το τίμημα. Η Ρούλα, η μεγαλύτερη κόρη, αναγκάζεται να θυσιάσει τον πρώτο της έρωτα και να εγκλωβιστεί σε έναν ανεπιθύμητο γάμο.
Περιγραφή
Mια αληθινή ιστορία-ύµνος στη ζωή, στην αποδοχή της θλίψης και στη θεραπευτική δύναμη της φύσης
Ένα τελευταίο γράμμα. Η τελευταία του επιθυμία. Να είναι μαζί της.
Μπεκ,
Αν το διαβάζεις αυτό, μπλα μπλα. Ξέρεις τη διαδικασία του τελευταίου γράμματος. Τα κατάφερες. Εγώ όχι. Σε ξέρω, κι αν υπήρχε οποιαδήποτε πιθανότητα να μπορούσες να με σώσεις, θα το είχες κάνει. Συνεπώς, σε όποια μαύρη τρύπα ενοχών κι αν έχεις πέσει, κόφ’ το.
Θέλω ένα πράγμα από σένα: Τσακίσου και πήγαινε στο Τέλουριντ.
